....สวัสดีค่ะ.....

 

ไม่ได้เข้ามาเขียนนานเลยนะเนี่ย

 

บังเอิญเปิดสเปซมาเห็นคุณชายต่ายคร่ำครวญว่าส้มหายหน้าหายตาไปจากวงการผองเพื่อน

 

เมื่อไม่นานมานี้...เจอหญิงนิดในเอม มานแทบจะนึกว่าส้มย้ายถิ่นฐานไปอยู่หุบเขาแถบเอธิโอเปียซะแล้ว

 

ส้มม่ายได้หายไปหนายน้า.....แค่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ออกไปสัมผัสกับโลกภายนอกเท่านั้นเอง T_T

 

เรียน...สอบ...เหนื่อย...เบื่อๆ...เซ็งๆ...ไม่ค่อยอยากออกไปเที่ยวไหนบ่อยๆ

 

สอบเส็ดทุกครั้ง..ก้ออยากจะนอนพักผ่อน เก็บข้าวของซักวัน

 

แล้วก้อต้องเตรียมลุยสมรภูมิรบครั้งต่อไป....เหนื่อยโว้ยยยย

 

คิดถึงพวกแกมากๆเลยน้า  คิดถึงจริงๆ  คิดถึงสมัยเป็นก.น.

 

คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ  ห้องวิชาการ...อาคารหน้าโรงเรียน...ห้องอาคารไม้...และจบลงที่ห้องป๋าดุนกะแม่ยีน

 

ค่ายธรรมาภิบาล  ร่องเรือแม่น้ำปิง  งานเปิกฟ้าวิชาการ  งานวันเด็กแห่งชาติ กีฬาสี กีฬาจังหวัด หนังสือรุ่น.....ฯลฯ

 

และที่ลืมไม่ได้คือ โครงการหิ้วถุงดำ ทำสีขาว ที่พวกเราฝ่าฟันอุปสรรคกันมามากมายเหลือเกิน...

 

....มีทั้ง  เสียงเอะอะแย่งกันพูด  เสียงโต้เถียงปัญหาและพยายามหาวิธีแก้ไข  เสียงตักเตือนเวลาใครคนนึงทำผิด  เสียงร้องไห้   และคราบน้ำตาในยามที่ท้อแท้

 

แต่ในเสียงอันหดหู่พวกนี้มันถูกแทรกไปด้วยเสียงหัวเราะ  เสียงหยอกล้อ  เสียงแซวโน่นแซวนี่  กี๊ดก๊าด ดังลั่นไปทุกที่ที่พวกเราปรากฎกาย 

 

เสียงBOOM SRIYA ที่ส้มคิดว่าคงไม่มีใครแหกปากได้ดังเท่าพวกเราทำอีกแล้ว

 

และยังมีรอยยิ้ม...เสียงปลอบโยน เมื่อใครคนใดคนนึงทุกข์ใจ ...พร้อมกอดคอร้องไห้ไปด้วยกัน

 

เรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

.....คิดถึงพวกแกเสมอนะ...ไม่เคยลืมช่วงชีวิตที่มีค่านี้เลย

 

_________________________________________________________ ___ __  __ _  _  _  _   _   _    _     _      _

 

....ขอระบายหน่อย....นะ

 

- เมื่อวันศุกร์ที่มหาลัยจัดงานopen house ในขณะที่ชาวบ้านมีฟามสุขกัน นศพ.ปี2กำลังทุกข์ระทม เพราะนอกจากวันนั้นต้องเรียนphysioทั้งวันแล้ว ในวันรุ่งขึ้นยังมีสอบphysioที่แสนจะยากกกกกกกกกกกก  อิจฉาคนที่แขวนป้ายIDทำกิจกรรมโว้ยยยยย  อยากลงไปทำกิจกรรมใจจะขาดแล้ว

 

- เมื่อวาน(เสาร์)ขณะนั่งสอบphysioที่เป็นที่โจทย์จันว่าเป็นการสอบที่ทรมานเด็กที่สุดวิชานึง  เนื่องจากอาจารย์คุมเข้มมาก  นศพ.ห้ามเข้าห้องน้ำระหว่างสอบ สงสารเพื่อนที่ท้องเสีย กว่าจะได้ออกไปเข้าห้องน้ำ ต้องฝ่าด่านอรหันต์หลายด่าน แถมข้อสอบเยอะมหาศาลลลลล พระเจ้าจอร์จ ทำไปประมานยี่สิบข้อสุดท้าย รู้สึกเหมือนepiglottis จู่ๆก้อลงมาก้อลงมาปิดtracheaซะแล้ว เหมือนประหนึ่งว่าpressureในช่องอกเพิ่มขึ้นมาเป็นบวกซะงั้น เป็นช่วงเวลาที่ทรมานมาก ยิ่งเจอเหตุการณ์เพื่อนโดนบีบบังคับไม่ให้ออกไปเข้าห้องน้ำ ยิ่งทำให้เริ่มเกิดhyperventilation  เมื่อไหร่ช้านจะได้ออกจากที่นี่ซะทีฟระ

 

- สอบเส็ดก้อทำcase study physioต่อ(ชีวิตช้าน...>_<)  แต่ตอนเย็นมีโอกาสได้ไปสยามกะเปี๊ยก พล และเชอรี่  เหมือนไปส่งเปี๊ยกกะเชอรี่กลับบ้านมากก่า ไม่ได้ทำไรเลย แต่ได้กินเครปแสนอร่อย(คุ้มแระ) แล้วก้อไปเดินหาซื้อเค้กกลับมาฝากกิ๊กกะตั้ม วันนี้ครบรอบ 1 ปีครึ่งของคู่นี้ ยินดีด้วยน้าค้า (นี่มานนำช้านไปปีคึ่งแล้วเหรอเนี่ย กำๆ >_<) ตอนซื้อเค้กอิพลแทบลงแดงตาย ตลกอ่ะ แต่นับถือมานจิงๆอดใจไม่ซื้อได้ 555  พอกลับมาถึงมหาลัยปุ๊บก้อยกขโยงกันไปเมเจอร์ ไปร้องเกะกานต่อถึงตีหนึ่ง เหนื่อย กลับมาหลับ

 

____________________________________________________________________  __  ___ _____ __ __ _  _   _   _     _

 

+++ รูปส้มกะกิ๊ก  ได้ดูกานทั้งรุ่นแล้วรึยางเนี่ย  กำๆๆๆ  >_<  แต่ดูไปดูมามานก้อน่ารักดีนะ 555

 

+++ รักเพื่อนๆทุกคนมากๆๆๆๆๆนะ

 

+++ คิดถึงที่บ้านจัง

 

+++ เจ้าอ้วนกลับมาแล้วน้า ผอมลงแฮะ แต่ก้อน่ารักเหมือนเดิม

 

+++ อากาศเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ดูแลสุขภาพกายและใจกานด้วยน้าค้า

 

..........บ๋าบายค่า.........